ก็ตามหัวข้อเลยฮะ คอนเสิร์ทนอกประเทศญี่ปุ่นเต็มรูปแบบของเบอร์รี่
มันผ่านไปไวมากถึงมากที่สุด ไวจนต้องตกใจ ตั้งแต่ประกาศผ่านทวิตเตอร์
ครั้งแรกเมื่อตอนตุลาปีที่แล้ว จนกระทั่งจบไลฟ์เมื่อวันเสาร์ก็ประมาณห้าเดือน
โดยส่วนตัวก็ชอบค่ายนี้มานานอยู่เหมือนกัน ไม่เคยนึกเคยฝันว่าจะได้ดูคอน
ของฮาโหลโปรครั้งแรกในประเทศไทย นึกว่าต้องบินไปดูที่ญี่ปุ่นซะแล้ว
คอนเสิร์ทครั้งนี้ก็ต้องขอขอบคุณไมนิจิและสปอนเซอร์ทุกท่านที่ร่วมกัน
ช่วยทำให้ความฝันของพวกเราหลายๆคนเป็นจริงฮะ พวกท่านได้มอบความสุข
ให้กับแฟนๆค่ายนี้ทุกคนจริงๆ

ตั้งแต่การประกาศผ่านทวิตเตอร์ว่าจะมีคอนตอนเดือนตุลาคม หรือออฟฟิเชียล
แฟนมีทติ้งเมื่อวันที่14พฤศจิกายนโดยGMM และงานแถลงข่าวครั้งแรกในเมืองไทย
ที่สาวๆเบอร์รี่ทั้งสามคน ซากิ จินามิ ยูรินะ เจียดเวลาเดินทางมาไทยเพื่อสร้าง
ความประทับใจให้แฟนๆ และก็ได้ใจแฟนคลับไปเต็มๆ ไม่ว่าจะตอนแถลงข่าว
หรือตอนมีทแอนด์กรีทแบบพิเศษสุดๆ

credit - Pingbook

แค่นี้ก็ต้องขอบอกว่าทำให้แฟนคลับหลายๆคนประทับใจแบบสุดๆแล้ว
แม้แต่ตอนจับมือบอกได้ว่าน่ารักมากๆ ยิ้มให้ พยักหน้า เงี่ยหูฟังตลอดว่า
เราจะพูดอะไร ทุกคนพยายามพูดภาษาไทยอีกด้วย

 

จบจากงานแถลงข่าวก็ว่างไปนานพอสมควรประมาณสองเดือนได้
จริงๆก็ว่าว่างไม่ได้เหมือนกัน เพราะต้องวิ่ง ดำเนินการเรื่องเสื้อสมาพันธ์
ยูรินะ ไปๆกลับๆสยามบ่อยมาาาาาาาาาก แต่ก็ดีใจนะที่อะไรๆออกมาเป็นรูป
เป็นร่างได้ พอวันที่ 21 มีนาคม ก็มีงานนิปปอนเฟส เหมือนจะเป็นอีเวนท์
โหมโรงก่อนที่จะมีคอนเพราะจัดก่อนงานคอนเกือบอาทิตย์นึง (ที่จริงต้อง
บอกว่าโดนเลื่อนมากกว่าเพราะ赤いシャツ) แต่งานก็เต็มไปด้วยความสนุก
สนาน เพราะมีบูธของเหล่าแฟนคลับที่ตั้งใจทำงานกันอย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะ
เป็นบูธของเบอร์รี่ ของบอร์ดฮาโหลโปรอินไทย บูธมอนิ่ง มุสุเมะของบอร์ด
mm-ichiban หรือบูธของวงคิวท์ที่จัดในนามของบอร์ด cutie-capsule หรือ
สมาพันธ์คิวท์ในบอร์ดฮาโหลโปรอินไทยและยังมีบูธของซับยูนิทย่อยอย่าง
โบโน่ สไมเลจ และ มาโนะ เอรินะอีกด้วยก็ทำให้งานครื้นเครงมากๆ 

 

พอจบนิปปอนเฟสเวลาก็ล่วงเลยมาถึงวันพฤหัสที่ 25 มีนาคม วันแถลงข่าว
อีกครั้งนึงของน้องๆ ซึ่งคราวนี้มาครบกันเลยทีเดียว เจ็ดคน ตัวผมเองก็ไป
รับถึงสนามบิน บอกได้แค่ว่าน้องๆแต่ละคน น่ารักมาก ส่องไปหลายรูปทีเดียว
อยากได้หลังไมค์มาน่อ หุหุหุหุ พอน้องขึ้นรถหมดก็ให้เพื่อนแป๊ะขับออกไปบ้าง
ออกจากสนามบินตอนห้าโมง ถึงสยามเซนตอนหกโมงสิบห้า นึกว่าจะไม่ทันแล้ว
แต่ก็ยังทัน ดูน้องๆแถลงข่าวเสร็จก็ไปกินทาโกโตะกับป้าเอ๊ก พี่จี้ หมีห้า หลานป้า
และเจ๊แหวน แต่ที่เซอร์ไพรส์ในวันนั้นคือตัวผมเซฟี่นั้นได้มีสิทธิ์เข้าไปอยู่ในตู้
ในสตูดิโอของแชนเนลวีในวันที่26 ซึ่งจำกัด20คน ก็ถือว่าโชคดีพอสมควร
แต่ไม่มีใครนึกว่าในรายการเซฟี่จะโชคดีขนาดนั้น หึหึ

credit - Mainichi

วันที่ 26 มีนาคม วันนี้ออกจากบ้านมาตอนเที่ยงๆ ก็ไปรับเสื้อยูรินะที่สั่งเพิ่มไป
แบกของพะรุงพะรังพอสมควร พอเห็นว่าไม่มีที่ไปเลยไปนั่งแหมะรอเวลาที่ไมนิจิ
กับเพื่อนแป๊ะ น้องลัคกี้ และเจ๊ไก่ สี่โมงครึ่งก็ลงทะเบียนเข้าไปในแชนเนลวี
นั่งอยู่ริมๆใกล้ๆประตู ถือว่าโอเคนะเพราะน้องเดินผ่านทางนั้นเข้าไปในสตูดิโอ
ใกล้ชิดมวาาาาาาาาาาาาก มีช่วงนึงเขาให้ส่งเอสเอ็มเอสถามคำถามเข้าไปได้
เซฟี่ก็นั่งจิ้มเลย จำได้ว่าจิ้มอยู่นานพอสมควรเปิดเอ็มวีจบไปสองเพลงแล้ว
ยังจิ้มไม่เสร็จเลย แต่ก็กดส่งไปจนได้เขามีให้โทรเข้าไปด้วยนะพอสายแรกเสร็จ
อยู่ดีๆก็มีโทรศัพท์เข้ามาบอกว่าคำถามน้องยาวมาก ให้ออกไปถามหน้าไมค์เลย
โอ้ว แม่เจ้า ไม่เชื่อหูตัวเอง ถามเขาไปว่าอะไรนะคับ ทางฝั่งนั้นเขาก็ตอบกลับมาว่า
เนี่ยออกไปหน้าไมค์ ได้ถามคำถาม ได้บัตรอีกสองใบด้วยนะ ไอ้เราก็ตอบตกลง
เขาก็บอกว่าให้หรี่เสียงทีวีหน่อยไม่ได้ยิน ไอ้เราก็เลยบอกไปว่าอยู่ในห้องส่งนี่
แหละฮะ หรี่ไม่ได้หรอก เขาเลยให้ไปหาที่เงียบๆ เหตุการณ์ก็แนะนำว่าให้ไปดู
คลิปนี้ละกันฟังสายที่สาม ถือว่าเป็นวีรกรรมที่เซฟี่ก่อทำให้แฟนๆเบอร์รี่แทบ
ฆ่าผมตาย ฮ่าๆๆ

http://www.youtube.com/watch?v=b51HLKQztmE

แล้ววันนี้ก็จบที่สเต๊กสามย่าน ซึ่งไม่อิ่มเลย บู่ววววววววววววววววววว

 

วันที่ 27 มีนาคม วันคอนเสิร์ท ตื่นมาตั้งแต่เช้า ออกจากบ้านสิบโมง
ไปถึงอินดอร์ประมาณสิบเอ็ดโมง(ได้ข่าวว่าคอนเริ่มทุ่มนึง) ไปแล้วมันก็
ไปนั่งคุยมีกิจกรรมให้ทำมากมาย ทำความรู้จักกับโอตะที่มาจากญี่ปุ่น
ซึ่งก็ทำให้รู้ว่า บางคนนี่เป็นพ่อตรูได้เลยแฮะ แต่ของอย่างนี้อายุมันไม่เกี่ยว
มันอยู่ที่ใจเฟร้ย ก็มีกิจกรรมต่างๆมากมาย ก่อนที่จะถึงเวลาเปิดประตูให้เข้า
ซึ่งเคืองมากถึงมากที่สุด ไม่ให้เอาน้ำเข้าเนี่ย แล้วให้เหตุผลว่ากลัวจะเอา
ไปปาบนเวที นี่มันคอนเบอร์รี่นะเฟร้ย ลองปาสิรับรองแม่งไม่ตายดีแน่นอน
ทำให้ผมต้องซัดน้ำขวดลิตรที่เหลืออยู่ประมาณครึ่งขวดแบบรวดเดียวหมด
พอเข้าไปข้างในก็พบว่าข้างหน้าตรู โอตะญี่ปุ่นเพียบเลยให้ตายสิ แต่ก็ไม่
อะไรมากจนคอนเริ่ม ซึ่งน่าแปลกใจที่มันตรงเวลา อาจจะเลทไปซักนิด
แต่ก็โอเคน่า แล้วนี่ก็คือ 21เพลงที่ร้องในคอนฮะ

Berryz工房 First Live in Bangkok

1. Dakishimete Dakishimete

2. Jiriri Kiteru

MC (แนะนำตัว)

3. Ryuusei Boy

4. Munasawagi Scarlet

VTR - BERRY FIELDS

5. Otakebi Boy WAO!

6. Nanchuu Koi wo Yatteruu YOU KNOW?

7. Koi no Jubaku

MC สอนภาษาญี่ปุ่น ( Chinami , Miyabi , Yurina )

8. Halation Summer ( Saki , Momoko , Maasa , Risako )

9. Piriri to Yukou! ( Momoko , Chinami , Maasa , Miyabi , Yurina )

10. 21 ji Made no Cinderella

11. Waracchaou yo BOYFRIEND ( Saki , Chinami , Yurina , Risako )

12. Sakura→Nyuugakushiki ( Miyabi )

MC พูดภาษาไทย ( Saki , Momoko , Maasa , Risako )

13. Tsukiatteru no ni Kataomoi

14. Yuke Yuke Monkey Dance

15. Dschinghis Khan

MC

16.HAPPY STAND UP

17. Happiness ~Koufuku Kangei!~

18. Yuujou Junjou oh Seishun

Encore

19. Special Generation

20. Rival

MC

21. Bye Bye Mata ne

credit - Empathyz

ตอนแรกว่าจะไปเชียร์มิยาบิ ไปๆมาๆ แหกปากแต่ยูรินะคนเดียว
ได้อายคอนแทคท์บ่อยมาก และเดินมาฝั่งที่ผมนั่งบ่อยมาก
ก็เลยเรียกเรื่อยๆ น้องก็หันมายิ้มให้เรื่อยๆเช่นเดียวกันราวกับ
บุฟเฟต์ มีความสุขแบบไม่อั้นกันเลยทีเดียว มีเพลงนึงจำได้ว่า
ชี้นิ้วมาหา ก็เลยโดนไปเต็มๆ จริงๆก็แอบปลื้มน้องยูตั้งแต่มาไทย
ครั้งแรกแล้วล่ะ แต่มาเจอในคอนทีนี่ ตายไปเลย น่ารักโฮกมาก
สูงยาวเข่าดี  โดนยิงวิ้งให้ไปหลายรอบเช่นเดียวกัน โอตะยุ่นข้างหน้า
นี่ขอบอกว่ามันแทบจะใช้ไฟนีออนกันเลยทีเดียวสว่างเกิ๊นนนนนนนนน
จำได้ว่าคนนึงเชียร์จินามิ มันกระโดดกันไม่ห่วงขาตัวเอง เหยียบเก้าอี้
ก็แล้ว ยันตะแกรงก็แล้ว ดูแล้วก็มันส์ดี คอนจบด้วยเพลง "Bye Bye Mata ne"
หรือแปลได้ว่า "บ๊าย บาย แล้วเจอกันใหม่" ซึ่งคาดว่าเพลงนี้ทำเอาคนหลายคน
น้ำตาซึมกันแน่นอนรวมถึงตัวผมด้วย เพราะโดยส่วนตัวคาดหวังไว้ว่ามันจะมีอีก
อยากให้มีคอนเสิร์ทแบบนี้อีกครั้ง ผมเชื่อว่าเป็นไม่มีคอนเสิร์ทของวงไหนที่จะรวม
แฟนๆต่างชาติได้มากขนาดนี้ทั้ง ญี่ปุ่น อินโด มาเล รัสเซีย ทำให้ผมได้เชื่อว่า
ดนตรีน่ะไร้พรหมแดนจริงๆ ทำให้คนแปลกหน้าที่พูดคุยต่างภาษา มีวัฒนธรรมที่
ต่างกัน กลับมาร่วมสนุกกันได้ถึงขนาดนี้ สุดยอดจริงๆฮะ อยากให้มีบรรยากาศดีๆ
แบบนี้อีกในอนาคต

 

พอคอนจบแล้วก็ได้มีมีทติ้งกับชาวต่างชาติต่อฮะ ซึ่งพวกเขาเองก็ขนของมาแจก
เยอะมาก เยอะจริงๆ โดยการเล่นเกมล๊อตเตอรี่ฮะ ใครได้รางวัลไปก็ยินดีด้วยครับ
และส่วนตัวผมเองก็ได้คุยกับโอตะหลายๆคน แต่ที่คุยมากที่สุดก็

พี่หัวฟูๆข้างหลังทางซ้าย

 

พี่แว่นเสื้อเขียวข้างหน้า

credit - leonhongkong

พี่สองคนนี้ให้ข้อมูลตอนไปญี่ปุ่นผมเยอะมาก ทั้งเรื่องการเดินทางจากที่ผมพัก
การซื้อตั๋วคอน แถมยังชวนไปงานเลี้ยงต่อหลังจากคอนจบ และยังมีโอตะท่าน
อื่นอีกที่ให้ข้อมูลหลายๆอย่างที่เป็นประโยชน์ และช่วยกันแหกปากว่า เมล่อนไซโก๊ว
(เมล่อน คิเนมบิ อดีตวงสังกัดฮาโหลโปร) สนุกมากๆ ดีใจมากๆที่ได้มาคอนนี้และ
ได้เจอกับทุกๆคนฮะ จบงานมีทติ้งก็เดินทางไปบ้านมดคิมเพื่ออาบน้ำและเตรียมตัว
ไปส่งน้องๆในเช้าวันถัดไป

วันที่ 28 มีนาคม ได้รับการแจ้งมาตั้งแต่แรกว่าน้องกลับไฟลท์เช้า เลยทำให้
อดหลับอดนอน เพื่อไปสนามบินให้ทันหกโมง ออกจากบ้านมดคิมก็น่าจะประมาณ
ตีห้าสิบห้าได้ ไปถึงสนามบินก็เกือบๆหกโมงน่ะแหละ มีสต๊าฟไมนิจิมายืนรอด้วย
ก็เลยพอเดาได้ว่าน้องจะเข้าประตูไหน จำได้ว่ารถบัสขนสต๊าฟมาเช็คอินก่อนเลย
สงสัยเข็ดจากครั้งที่แล้วแบบว่ายืนรอเกือบชั่วโมงกว่าจะเช็คอินเสร็จ ครั้งนี้เลย
ยยกของบลาๆๆๆ มาเช็คอินให้ก่อนเลย กว่าน้องจะมาก็ราวๆ หกโมงสี่สิบห้า
ไม่แน่ใจเหมือนกัน แล้วก็เดินเข้าไปด้วยความรวดเร็ว  สภาพน้องกับสภาพแฟนๆ
ไม่ต่างกันคืออดนอนทั้งคู่ แต่น้องมีเมคอัพเลยยังดูวิ้งๆอยู่ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แต่โมโมโกะนี่ดูสลึมสลืออยู่เหมือนกัน ถึงกระนั้นก็ยังยิ้มสู้ แล้วน้องก็เข้าเกทไป
ถือว่าเป็นการจบมิชชั่นอย่างเรียบร้อย ถึงรูปตอนน้องกลับได้มาแค่หลังยูรินะก็เถอะ - -
แต่ไม่เป็นไรถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว ยังไงถ้าเป็นไปได้ก็ขอให้มีรอบหน้าละกัน

 

สเปเชียลแต๊ง

ไมนิจิและสปอนเซอร์ทุกท่าน - ที่ช่วยกันจัดคอนนี้ขึ้นมาทำให้ความฝันเราเป็นจริง

แชนเนลวี - ที่ทำให้ผมจดจำคำที่น้องๆพูดไปอีกนานเท่านาน

อัพฟรอนท์ - ที่ยอมปล่อยน้องๆมาเล่นคอนที่ไทย

เพื่อนแป๊ะ - ที่ขับรถให้ในวันไปรับน้องๆ

พี่หมี มิโสะราเมง - สำหรับเรื่องป้ายน้องยู และลายเสื้อหมียู

พีซคุณพี่สาว - ที่บึ่งบีเอ็มเอาไวนีลหมียูมาให้

มดคิม - ที่ให้แหล่งพักพิงก่อนไปส่งน้องๆ

ป้าเอ๊ก พี่ลี่ พี่แหวน พี่แพทตี้หมีหนึ่ง เจ๊โบ และอีกหลายๆคน - ที่ไปร่วมดูคอนครั้งนี้ด้วยกัน

พี่โอตะญี่ปุ่นหัวฟูและพี่แว่นและโอตะต่างประเทศทุกท่าน - ที่มาร่วมเชียร์และน้ำใจของพวกท่านทุกๆคน

สุดท้าย ต้องขอขอบคุณเจ็ดสาว BerryZ 工房 ที่มาสร้างความสุขให้กับพวกเราชาวไทยทุกๆคน
หวังว่าคำพูดของน้องๆจะกลายเป็นจริงในวันข้างหน้าและเราคงจะได้พบกันอีกครั้งตามชื่อเพลง
Bye Bye matane เราจะรอวันนั้น

ใครที่ตกหล่นชื่อไป ก็ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยครับ ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมสนุกด้วยกัน
หวังว่างานต่อไปจะมาร่วมสนุกด้วยกันอีก  

 

 

edit @ 30 Mar 2010 02:13:46 by Sephi

edit @ 30 Mar 2010 02:16:00 by Sephi

Comment

Comment:

Tweet

นั่นสินะ รอไปดูวันที่2เเดือน5 หุหุหุหุ

คนไทยไปเยอะมาก open-mounthed smile

#8 By Sephi on 2010-03-30 19:46

อะ เมนท์

ไปเจอน้องๆ อีกครั้งวันที่ 2 พฤษภาคม 53

#7 By ミッキー★ on 2010-03-30 14:42


ได้ไปดูเหมือนกันค่าาาา
น้องๆน่ารักมากๆ ขาวสุดๆๆ ชอบมากๆๆๆ > <


ส่วนเรื่องนํ้าเราว่า เค้าก็คงกลัวคนทําหกแล้วเลอะ
แถวที่นั่งมากกว่าคะ เพราะคอนญี่ปุ่นโดยฉะเพราะค่ายนี้
ค่อนข้างเข้มงวด ^ ^

#6 By ✦くららちゃん✦ on 2010-03-30 13:57

อัพทีเดียวตั้งแต่มกรามันเลยยาว ฮ่าๆๆๆๆๆๆ



ตอนแชนเนลวีมันเป็นความโชคดีของผม คิดถูกที่จิ้มเอสเอ็มเอสไป


ถ้าน้องก้มให้แสดงว่าน้องต้องสูง190+เลยนะเธอว์
ฉันสิไม่ต้องก้มให้น้องเขา บู่ว

#5 By Sephi on 2010-03-30 09:50

ประทับใจมากจริง ๆ ครับ

#4 By TANUKi on 2010-03-30 09:45

ภูมิอัพบลอคคคคคคคค
มิน่า มะวานฝนตก

น้องคนนั้นสูงจริงๆsad smile
เค้าคงไม่ต้องก้มให้ภูมิสินะ

#3 By ゴッチ on 2010-03-30 09:27

แหม นึกว่าใครอัพเรื่องนี้ 5555555555555

ที่แท้ก็คนที่น่าโดนมีดจิ้มหลัง
หลังจากออกจาก [v] นั่นเอง sad smile

#2 By Boss on 2010-03-30 02:45

คนแรก หุหุ

ยาวจริงจัง

#1 By zill on 2010-03-30 02:29