Mikitty in J-Fes

posted on 03 Sep 2009 01:52 by sephi

ดองมาก็นานโข ดองมาก็นานอยู่ แบบว่าบัดนี้ถึงเวลาอันสมควรในการ
อัพบล็อกแล้ว ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
อัพครั้งนี้ ไม่ใช่เพราะอะไร เจเฟสที่ผ่านมาเราได้พบกับความสุขครั้งยิ่ง
ใหญ่ในรอบปีเลย นั่นก็คือ ฟุจิโมโต้มิกิมาแสดงมินิไลฟ์ที่ไทย ซึ่งก็นะ......
บอกได้แค่ว่า.........

 

ประทับใจมาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาก

 

มิกิน่ารักมากมาย ตั้งแต่เห็นตัวเป็นๆตอนไปรับที่สนามบิน ได้ดูไลฟ์
ได้ขึ้นไปจับมือ บอกได้คำเดียวว่ามันสุโค่ยมาก มิกิน่ารัก เป็นกันเอง
ไม่มีอะไรที่จะบรรยายได้มากกว่านี้ละ มันสุดยอดจริงๆฮะ ก็จะมาเล่า
ประสบการณ์ให้ฟังละกัน

ตัดช่วงกลางวันของวันเสาร์ออก ฉับๆๆๆ ตัดไปที่พวกป๋ม(มีพี่เอ๊ก พี่นัท
ป๋มและหมีห้า)เดินทางไปยังบีทีเอสสถานีอ่อนนุชถึงก็ประมาณ สี่ทุ่มครึ่งได้
ก็นั่งรอกันไป ซักพักพี่ลี่ก็มาและตามมาด้วยเจ๊แหวน เราจึงโบกแท๊กซี่มุ่งตรง
ไปยังสุวรรณภูมิ ถึงสนามบินก็น่าจะประมาณห้าทุ่มสี่สิบห้าได้ เป็นกลุ่มแรกๆ
เลยมั้งที่ไปถึง ก็ไปนั่งแปะอยู่ชั้นล่าง รอเวลาก็ผลาญเวลาไปเรื่อย รบกวนคน
หลับไปเรื่อยๆคนอื่นก็มากัน พวกพี่วอย พวกพี่ปาล์ม บลาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อยู่ตรงนั้นราวๆสามสิบคนได้ ก็ผลาญเวลาไปเรื่อยๆแหละ ซักประมาณตีสาม
สี่สิบก็มีคนบอกให้ไปเตรียมตัว ซักพักมิกิก็โผล่ฮะ ราวๆตี่สี่ยี่สิบได้ มิกิก็ยิ้มน้อย
ยิ้มใหญ่เดินออกมา พร้อมโบกมือทักทาย คราวนี้ได้ใกล้ชิดมิกิมากๆ ไม่เหมือน
ตอนนัจจิทีเดินออกไปขึ้นรถด้วยความรวดเร็ว แต่มิกิต้องขึ้นลิฟท์ไปขึ้นรถอีกที
ได้เห็นแค่นั้นก็ดีใจแล้วฮะ มิกิบินตรงมาจากสนามบินคันไซเพราะงานแรกเสร็จก็
มาไทยต่อเลย ก็เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นมิกิเต็มๆตาแบบนี้(แหงสิ เอ็งไม่เคยไปญี่ปุ่นนี่)

พอมิกิไป เราก็จับแท๊กซี่ไปพารากอนเลยฮับ ดังนั้นเป็นครั้งแรกที่ป๋มเห็นพารากอน
ยามมืดมิด สยามไร้ผู้คนสัญจร โอ้วแม่เจ้า ก็นั่งรอไปฮับ แอบงีบด้วย ประมาณแปด
โมงกว่าๆก็มีคนปลุกให้ตื่น เพราะมิกิจะมาซาวด์เช็ค แหม่ ก็ต้องไปยืนมุมๆตามหลืบ
ดูมิกิซ้อม มิกิโบกมือให้เราด้วย พวกเราทุกคนจึงยินดีที่จะโบกมือกลับไปอย่างไม่ลังเล
ซ้อมเสร็จเราก็เข้าไปจับจองที่กันต่อ เวลาผ่านไปรวดเร็วมากๆ ซักแป๊ก็ถึงเวลามิกิ
ขึ้นเวที ก็มีเล่นเกมกันนิโหน่ยก่อนมิกิขึ้น ช่วงเวลาหนึ่งชั่วโมงนี่ผมบอกได้แค่ว่า
เป็นช่วงเวลาแห่งความสุขจริงๆฮะ ได้ฟังเสียงมิกิสดๆ เป็นความใฝ่ฝันป๋มมานานละ

Sotto Kuchizukete Gyutto Dakishimete
เพลงแรกเลย เพลงนี้ชอบมากๆ ได้ฟังของจริงแล้วปลื้มจริงๆ

Shining Itoshiki Anata
เพลงนี้ก็โดน

Okitegami
เป็นเพลงที่กะไว้แล้วว่าต้องร้องแน่นอน แล้วมันก็สุดยอดมาก

Giniro no Eien
เป็นอีกเพลงที่คาดไว้

Osananajimi
บอกตามตรงว่าเพิ่งจะเคยได้ยินครั้งแรกก็ไลฟ์นี้แหละ เหอะๆๆๆ

Boogie Train ‘03
เพลงปิด แถมร้องแค่ครึ่งเพลง สงสัยไม่ได้เต้นนานเลยขี้เกียจสินะ ฮ่าๆๆๆๆ

บอกตามตรงเพลงที่เก็งไว้ว่ามันต้องมีแน่นอนอย่างโรแมนติค อุคาเระมันดัน
ไม่มี โดนหักหลังเหมือนตอนที่นัจจิไม่ได้ร้อง โคอิโนะฮานะเลยแต่ไม่เป็นไร
เหอะๆๆๆๆๆๆ ไลฟ์จบก็ขึ้นไปมีทฮับ บรรยากาศตอนมีทเป็นกันเองมากๆฮะ
สุดยอดจริงๆ ตอนแรกก็ขึ้นไปนั่งรอ ตกลงกติกากัน ห้ามเอากล้องขึ้นมาถ่าย บลาๆๆๆๆ
ซักแป๊ปมิกิก็ขึ้นมา แบบว่าน่ารัก รวบผมได้น่ารักโฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ก็มีกิจกรรมถามคำถามฮับ ก็นะให้ถามกันห้าคนป๋มถูกมิกิจิ้มถามเป็นคนที่สี่โดยความ
ช่วยเหลือของเจ๊แหวนและพี่เอ๊ก เอาตรงๆนะตอนนั้นในหัวไม่รู้เล้ยยยยยยยยว่าอยาก
จะถามอะไร แต่แบบว่าโดนมิกิหักหลังไปไม่ได้ร้องโรแมนติค ก็เลยขอซะเลย บอกมิกิ
ไปว่าอยากฟังโรแมนติคอุคาเระโหมด ซักนิดก็ยังดี มิกิก็จัดให้ฮับท่อนนึงตอนเริ่มเพลง
แบบว่าฝันเป็นจริง ได้ฟังโรแมนติคแล้ว ฮืออออออ จากนั้นก็จัดเก้าอี้ ถ่ายรูปหมู่ฮับ
แล้วก็จะเป็นการจับมือ ป๋มโดนเป็นคนแรก เหอะๆๆๆๆๆๆ ตื่นเต้นมาก ไม่รู้จะบอกมิกิ
ยังไงดี ก็เลย.......(ขอไม่บอกละกันว่าคุยอะไรกับมิกิ)..........แต่ตื้นตันใจมากที่ได้บอก
มิกิก็น่ารักมาก เดินออกมาจากห้องนี่น้ำตาเล็ดเลย แบบว่าประทับใจ ปลาบปลื้มใจมากๆ
รอพรรคพวกจนครบก็ไปหาของกินแล้วจึงกลับบ้านฮับ หลับตลอดทาง ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

ก้ขอจบรีพอร์ทแค่เท่านี้ล่ะฮับ ยังไงก็เจอกันเอนทรี่หน้าฮะ ลาก่อน ฟิ้วววววววววว

ประทับใจมากๆ รักมิกิ

 

สเปเชี่ยลแต๊ง

ขอบคุณ ไมนิจิและเถ้าแก่น้อยและสปอนเซอร์ท่านอื่นที่พามิกิมาให้พวกเราดู

ขอบคุณ พี่เอ๊กที่ให้ที่พักก่อนเราจะเดินทางไปรับมิกิด้วยกัน

ขอบคุณ พี่เอ๊ก(อีกครั้ง) พี่นัท พี่เมเม่ หมีห้า พี่ลี่ พี่แหวน ที่ร่วมเดินทางไปรับมิกิด้วยกัน

ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับป๋มเสมอมาทุกๆงาน ผมรักพวกพี่ๆจริงๆนะฮับ ขอบคุณจากใจจริงๆฮะ

ขอบคุณพี่ลี่และพี่ชายพี่ลี่ ที่ให้ป๋มยืมเลนส์ ไม่มีพวกเขาทั้งสองคงไม่ได้รูปเป็นแน่แท้

ขอบคุณ พี่วอยและพรรคพวกที่ไปรอมิกิที่สนามบินด้วยกัน

ขอบคุณทุกคนใครก็ตามที่ตกหล่นชื่อไป ขอบคุณจริงๆฮับ

ขอบคุณ นิค่อนดี40 กล้องที่เลิฟของป๋ม ที่ไม่งอแงและอึดถึกทน ไม่มีมันคงไม่ได้รูปอย่างแน่นอน

 

PS. อย่างน้อยหน้าตรูก็ได้ลงบล็อกมิกิแล้วล่ะวะ ถึงจะเป็นแค่เศษพิกเซลเล็กๆก็ตาม

 

edit @ 3 Sep 2009 02:24:55 by Sephi

edit @ 3 Sep 2009 02:31:08 by Sephi

edit @ 3 Sep 2009 02:31:31 by Sephi

Comment

Comment:

Tweet

อิจฉาอ้ะ~

กรี๊ดกร๊าดด อยากไป๊ อยากไป!

#5 By HAPPUI on 2009-09-03 17:15

สงสัยจะเป็นอย่างนั้นแหละพี่เบนซ์ อัพแต่ตอนเจอคนที่ชอบตัวเป็นๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

งานเกมส์อาจจะเป็นก๊ตจินก็ได้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

#4 By Sephi on 2009-09-03 10:57

ภูมิอัพบลอคแหละๆๆๆๆๆ

#3 By ゴッチ on 2009-09-03 10:05

นี่กะจะอัพแต่เวลาได้เจอศิลปินใช่ไหมเนี่ย 555 confused smile

เก็งไว้เหมือนกันว่าต้องมีโรแมนติคแน่ๆ แต่ก็ไม่มีเสียดายจัง

ลุ้นงาน เกมส์ต้นปีดีกว่าใครจะมา

แต่อายะอะหมดสิทธิ์แล้วเพราะไม่รับงานโชว์นอกประเทศ ซิกๆ

แอบอิจฉาคนได้จับมือ

#2 By What Is My Name ????? on 2009-09-03 10:04

สุดยอดมากเลยงับ ยิ่งอ่านยิ่งอิจฉา ไม่ได้ไป ไปไม่ได้ โฮกกกก
ปล.ไปถึงสนามบินกันเร็วมากเลยงับ รอตั้ง4ชม. -0-

ขอบคุณพี่ฟี่งับที่แบ่งปันความประทับใจนี้ =w=

#1 By Nut (154.20.63.131) on 2009-09-03 02:51